Trauma, Hechting & Gezinnen

 

Het gezin waarin een kind opgroeit is de belangrijkste context waar het de eerste ervaringen op doet. Problemen in de gezinssituatie of problemen tussen opvoeder en kind, kunnen een optimale ontwikkelingscontext in de weg staan.

 

Hechtingsstijl
Kinderen kunnen onveilig gehecht zijn, zij hebben dan een ambivalente of een vermijdende gehechtheidstijl. Als het kind een onvoorspelbare en inconsistente omgang met de opvoeder heeft gehad, kan het een gedesorganiseerde hechtingsstijl ontwikkelen. Zogenaamde 'hechtingstrauma’s' kunnen hier een rol in spelen. Een kind dat onveilig of gedesorganiseerd gehecht is, heeft een grotere kans om psychopathologie te ontwikkelen. Het kind heeft dan bijvoorbeeld problemen met het reguleren van de eigen emoties, een laag gevoel van eigenwaarde of problemen in het aangaan van contacten of relaties met belangrijke anderen.

 

Trauma, Hechting & Gezinnen
Het onderzoeksprogramma Trauma, Hechting & Gezinnen omvat onderzoeken die zich richten op de hechting tussen opvoeder en kind en daarnaast op de primaire opvoedingscontext; het gezin. Binnen het onderzoeksprogramma ligt de nadruk op het doen van toegepast onderzoek. Er wordt onderzoek gedaan naar  de onderliggende processen die een rol spelen bij mishandeling. Daarnaast is er onderzoek dat zich richt zich op het testen van een nieuwe behandeling voor pleegzorg. Tot slot wordt onderzoek gedaan naar de werkzame factoren binnen behandeling van gezinnen.

 

Samenwerking
Binnen de onderzoekslijn Trauma, Hechting & Gezinnen is ConsenseP opgericht; een samenwerkingsverband tussen verschillende pleegzorginstellingen en wetenschappelijke instellingen op gebied van trauma, hechting en pleegzorg. Binnen dit netwerk worden wetenschappelijke initiatieven ingebed en is ruimte voor expertise-uitwisseling.